●—♩—♪♫♫♪—♩—●
چه دانستم که این سودا
مرا زین سان کند مجنون
...♫♩
دلم را دوزخی سازد
دو چشمم را کند جیحون
...♫♩
چه دانستم که سیلابی
مرا ناگاه برباید
...♫♩
چو کشتی ام دراندازد
میان قلزم پرخون
...♫♩
زند موجی بر آن کشتی
که تخته تخته بشکافد
...♫♩
که هر تخته فروریزد
ز گردشهای گوناگون
...♫♩
نهنگی هم برآرد سر
خورد آن آب دریا را
...♫♩
چنان دریای بیپایان شود
بیآب چون هامون
...♫♩
ای دوست قبولم کن و جانم بستان
مستم کن و از هر دو جهانم بستان
...♫♩
با هرچه دلم قرار گیرد بیتو
آتش به من اندر زن و آنم بستان
...♫♩
دلتنگم و دیدار تو درمان منست
بیرنگ رخت زمانه زندان منست
...♫♩
بر هیچ دلی مباد و بر هیچ تنی
آنچ از غم هجران تو بر جان منست...♫♩
●—♩—♪♫♫♪—♩—●
دیدگاه خود را بگذارید